Σ π η λ ι έ ς τ η ς Γ λ α ν ι τ σ ι ά ς

Σπηλιά του Κυριακόγιαννη

Του  ΧΡΗΣΤΟΥ  Γ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ

Σπηλιά του Κυριακόγιαννη;

Δύο είναι οι βασικοί λόγοι, κατά την γνώμη μου, που μπορούν να κάνουν τους  ανθρώπους να ενδιαφέρονται για τις σπηλιές.  Ο ένας είναι ιστορικός και ο άλλος τουριστικός, δηλαδή πρακτικός.

Όσον αφορά τον πρώτο λόγο, έχουμε να πούμε πως κάθε σπηλιά στην Ελλάδα, σ’ αυτόν τον  αιματοποτιμένο τόπο, με τις τόσες και τόσες περιπέτειες πούχε στη μακραίωνα ιστορία του, είναι κι ένα μνημείο, ένα μνημείο με ιδιάζουσα μορφή κι ιστορία. Η τύχη και η ζωή των προγόνων μας επι  τουρκοκρατίας ήταν πολλές φορές  συνυφασμένη με τις σπηλιές.

Π Α Λ Ι Ο Π Υ Ρ Γ Ο Σ

Του Βαγγέλη Κ.Χριστοπούλου

Σε μια από τις  βόρειες χαμηλές πλαγιές του Μαινάλου, σ’ ένα πλάτεμα με χούνες, λάκκες και καταράχια είναι χτισμένος ο συνοικισμός της ιστορίας μας, ο  Π α λ ι ό π υ ρ γ ο ς.

Πήρε το όνομά του από τον  Φράγκικο πύργο που υπήρχε εκεί  κοντά, του  οποίου τα ερείπια  παραμένουν ακόμα και σήμερα .

Ο Παλιόπυργος ήταν  ένας μικρός αγροτοποιμενικός συνοικισμός, η αρχή του οποίου χάνεται στο βάθος του χρόνου. Σημαντικός και αγαπημένος για όσους από μας ζήσαμε  εκεί.....

ΟΙ ΠΡΟΠΑΝΤΕΣ

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ  Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
               

Η Γορτυνία , ορεινή επαρχία με βραχώδη εδάφη,  είναι γεμάτη  από επιφανειακές  σπηλιές, καταβόθρες,   τρύπες και πρόπαντες. Όταν σκάβεται η γη της, για να γίνει κάποιο έργο ή  κάποιος δρόμος, φαίνονται  γουβώματα άλλοτε αβαθή και άλλοτε βαθιά   και είναι  εμφανείς παντού οι  σταλαγμίτες και σταλακτίτες.  Είναι βέβαιο  ότι  στο υπέδαφός της,   υπάρχουν και πολλές υπόγειες σπηλιές αγεωγράφητες, ανεξερεύνητες, που στον τόπο μας τις ονομάζομε  πρόπαντες.

ΤΟ ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΚΑΝΑΤΙ

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ  Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

      Στον Αντρέα Γ. Γούνη..................

Στο σπίτι τους είχαν ένα ξύλινο κανάτι που έπιανε μέσα δυο οκάδες .  Το στόμα του το σκέπαζε ένα πλατύ καπάκι, είχε ένα ωραίο χερούλι και  ήταν δεμένο  με  τρία όμορφα στεφάνια από ξύλο επίσης. Ήταν  φτιαγμένο από κέδρο και ανέδιδε  συνέχεια την χαρακτηριστική  μοσχοβολιά του.

Όπως έλεγαν το είχε  φτιαγμένο με τα χέρια του ο παπούς τους, ο πατέρας  του πατέρα τους, και γι αυτό το πρόσεχαν σαν τα μάτια τους.........

ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΑ ΣΤΗ ΜΑΥΡΟΜΑΝΤΗΛΟΥ

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ Κ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ   
 Λόγος που δεν είναι αληθινός, δεν βγαίνει από το στόμα του Παπά-Βασίλη.  Το είπε στο Σπύρο το Μαύρακα:

__Τι κάθεστε!  Χθες είδα στην Παναγιά τη  Μαυρομαντηλού , ένα  γουρούνι κατάμαυρο και στις Δασκαλέϊκες χούνες πάνω από είκοσι αγριογούρουνα! Τι κάνετε  και τεμπελιάζετε εδώ στην πλατεία;

ΝΕΟΣΥΣΤΑΤΗ ΕΤΑΙΡΙΑ

ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ Κ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ                     Απέναντι στη μισάνδρα μας, όταν ξάπλωνα στο κρεβάτι, έβλεπα κρεμασμένη τη μαγκούρα και τη  γκλίτσα μου. Τότε έμπλεκε η σκέψη μου και ατέλειωτες συζητήσεις γίνονταν μέσα μου. Αυτά τα συμμετρικά ραβδιά, με το στρογγυλό κεφάλι και την σκαλισμένη και όλο κεντίδια   γκλίτσα  μού θύμιζαν τους γέρους, που  πάνω τους στύλωναν το κουρασμένο κορμί τους. Τους νιους που καμάρωναν  κρατώντας το περίτεχνο κλιτσοράβδι τους και κόρδωναν το λυγερό τους σώμα.

Ο ΜΥΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΕΟΥ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου.
 Η θεια Βαγγελιά, αν έβρισκε πλάκωση στο μύλο και ήταν να γυρίσει αργά το βράδυ στο σπίτι, φοβόταν να περπατά στις ρεματιές και το δάσος. Γι αυτό  σκέφθηκε να πάρει μαζί της τον μεγαλύτερο γιο της, τον Αριστείδη, μιας και η γειτόνισσα και συννυφάδα της ,η Κατερίνη, η  Τσιωτσιολού, δεν θα πήγαινε μαζί της στο μύλο, γιατί είχε αλέσει προ ολίγου χρόνου και είχε πέντε-έξι  ζυμωσιές αλεύρι στο κασόνι της, όπως έλεγε.

ΜΝΗΜΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Στου Καρατζά την τρούπα

Γράφει ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Στο  καιρό της μαύρης κατοχής (1941-1944) δύο ήσαν κυρίως τα προβλήματα του κοσμάκη.  Η αβάσταχτη πείνα και η διαρκής απειλή θανάτου από του κατακτητές, κυρίως από τους Γερμανούς.

Η πείνα στο χωριό μας ενδημούσε από παλιά, αλλά στην κατοχή έγινε ανυπόφορη για τους περισσότερους. Στην ύπαιθρο η απειλή και ο φόβος από τον εχθρό είχε διαβαθμίσεις.

Στα χρόνια 1943-44 οι Γερμανοί κατακτητές , λόγω και της Εθνικής  Αντίστασης είχαν περιοριστεί στα κέντρα της χώρας και από καιρού σε  καιρό, έκαναν επιδρομές στην ύπαιθρο χώρα για εκκαθαρίσεις και αντίποινα........

Χελιδόνια

Του Βαγγέλη Κ.  Χριστοπούλου
Είναι  Σεπτέμβρης και ο  κήπος ακόμη είναι καταπράσινος . Οι λίγες κόκκινες ντομάτες κρεμασμένες ανάλαφρα  στα παλούκια, δίνουν το δικό τους τόνο. Οι αγγουριές απλωμένες  αναρριχώνται και τυλίγουν  με τους βλαστούς και τα κίτρινα λουλούδια τους, τα πράσινα βλίτα, τα σύρματα, τις φράχτες. Εδώ εκεί φαίνονται μισοκρυμμένα  αγγούρια μέσα στην πράσινη χλόη. Πιο πέρα οι ντάλιες με τα πολύχρωμα λουλούδια τους, είναι γεμάτες μέλισσες και πεταλούδες που ρουφάνε το χυμό και παίρνουν την γύρη τους........

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

Του Βαγγέλη Κ.  Χριστοπούλου

Λογαριάζαμε στην μικρή παρέα του καφενείου και την δική του παρουσία.  Ακόμα δεν είχε έρθει από την Αθήνα και αναρωτιόμαστε.  Τι έγινε;

Μπας και σταμάτησε να λαχταρά το χωριό;

Για τον  Νίκο του Μπιτσίλη μιλάμε, για αυτόν πρόκειται.

Ερχόταν χρόνια και χρόνια στο χωριό, όταν ακόμα ήταν στην ζωή η μακαρίτισσα η μάνα του, η Bγενιά, που τον καλοδεχόταν ............................

ΤΟ ΚΑΛΟΣΩΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΗ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ 6.9.2014

Αγαπητέ πατριώτη και φίλε Χρόνη,

Σε καλωσορίζουμε στο χωριό μας μαζί  και όλους τους επισκέπτες φίλους Σουηδούς.

Με μεγάλη χαρά σας υποδεχόμαστε και σας ευχαριστούμε που ήρθατε και πάλι  κοντά μας  Θερμά σας ευχόμαστε ευτυχία,  χαρά και καλή συνέχεια της διαμονής σας  στην Ελλάδα....

ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

                                               

............Και το Λάδωνα το θρυλικό ποτάμι, το πανάρχαιο ποτάμι της ζωής , ο πόνος του ποιητή που ξέρει το χρέος του το τραγούδησε και το τραγουδάνε ακόμα πουλιά, ζωντανά κι άνθρωποι, καθένας με το τραγούδι του και με τη λαλιά του:

ΝΙΚΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ   ΚΑΤΣΙΝΗ

Ποτισμένος και μεγαλωμένος ο Νίκος Δασκαλόπουλος από του λαού μας τους αγώνες και ταγμένος σ’ αυτούς για την υπεράσπιση της λευτεριάς, της Ανεξαρτησίας, της Προκοπής, της Δικαιοσύνης και πάνου από όλα της Ειρήνης όλου του κόσμου, στάθηκε πάντα ένας μαχόμενος ποιητής και μας έδωσε έργο που δεν μπορεί να μείνει στο περιθώριο.

Γ ε ν ν ή θ η κ ε το 1914 στην Αρκαδία, στην   Κ  Ε  Ρ  Π  Ι  Ν  Η   της Γορτυνίας και πέθανε στην Αθήνα στις 28 Οκτώβρη του 1984. Τέλειωσε το Γυμνάσιο Δημητσάνας, τη Συνεταιριστική Σχολή και γράφυηκε στην Πάντειο, χωρίς όμως να πάρει πτυχίο, γιατί τον βρήκαν τα χρόνια του πολέμου.

Στα 1939 ήρθε στην Αθήνα, βρήκε δουλειά στην ΕΤΜΑ, μα επειδή τα οξέα τον πείραξαν αναγκάστηκε να φύγει. Με την βοήθεια φίλου του γίνεται συνεργάτης σ’ εφημερίδες και περιοδικά του Πειραιά.  Η αρθογραφία του έκανε εντύπωση στον υπουργό Δημητράτο και τον διόρισε γενικό γραμματέα της οργάνωσης μετακίνησης και προστασίας ανέργων....

ΤΟ ΑΛΩΝΙΣΜΑ

Του ΝΙΚΟΥ  ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μπονόρα ξύπνησε σήμερα ο Γιώργης με τη γυναίκα του. Η δροσιά της αυγής δεν αφήνει να τρίβουν τα στάχυα. Τ’ αλώνι τ’ αποσούρανε  αποβραδύς. Ο Στιχερός1  είναι καλά μπηγμένος αλλά για σιγουριά ο Γιώργης βαράει τις σφίνες με το τζίτζικα του τσεκουριού. Ένα -  ένα τα μισοδέματα στον ώμο τα κουβαλάνε από τη θεμονιά και τα πυθώνουν.....

ΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΩΤΣΙΟΥ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου
Θέλαμε ν’ αλλάξουμε  περιβάλλον από κείνο του καφενείου.  Νοιώθαμε και  την ανάγκη να περπατήσουμε για να ξεμουδιάσουμε. Συμφωνήσαμε λοιπόν να πεταχτούμε μέχρι τη λίμνη.

Τους γέμισα με ιστορίες, για τα ψάρια της λίμνης, που βγαίνουν τον Μάη στην άκρη τρία τρία , πέντε πέντε , κοπάδια ολόκληρα.  Πως κολυμπούν και φαίνονται άξαφνα οι ασημένιες κοιλιές τους. Πως  σμίγουν τα στόματά τους και «σιγοψιθυρίζουν» μεταξύ τους. ....

Η ΘΕΙΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου

Τραγουδούσαν   όταν  έμεναν στα Ολύμπια παλάτια οι εννέα(μούσες) θυγατέρες του μεγάλου Δία . Η  Κλειώ η Ευτέρπη η Θάλειά η Μελπομένη η Τερψιχόρη η Ερατώ η Πολύμνια η Ουρανία       και η  ΚΑΛΛΙΟΠΗ  αυτή που ξεχωρίζει απ’ όλες τις άλλες……..

Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και απρόσμενα  που  αιφνιδιάστηκα. Τη σκηνή αυτή την είδα πολλές φορές στον ύπνο μου και κάθε φορά ξυπνούσα φοβισμένος.

Μια φορά γλίστρησα  κι έπεσα  κάτω και έμελε να το  θυμάμαι για όλη μου τη  ζωή.

Ήταν τη χρονιά που πρωτοπήγα στο Γυμνάσιο.

Τότε που το αίμα γοργοκυλά, βράζει και βάζει φωτιές στις αισθήσεις.

Θυμάμαι κείνη την  ημέρα  τ’ Απρίλη, που πήραν απόφαση οι Καθηγητές να πάμε μονοήμερη εκδρομή....

ΟΙ ΣΜΙΧΤΕΣ

Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Τέτοιον   καιρό, κοντά του Αγίου Κωνσταντίνου που έπιανε για καλά η άνοιξη, έσμιγαν οι τσοπάνηδες  τα  λιγοστά γιδοπρόβατά τους  για να τυροκομούν πιο εύκολα και να μην έχουν παιδεμό όλη την άνοιξη με μια στάλα  γάλα που έπιανε ο καθένας .  Πέντε- έξι  μικροτσοπάνηδες,.....

Οριστικός εκλογικός κατάλογος του Δήμου Κλείτωρος της Επαρχίας Γορτυνίας 1865-1892

        

        Χωρίον Γλανιτζας:

 

Α/Α    ΟΝΟΜΑ  και   ΕΠΩΝΥΜΟ             ΟΝΟΜ ΠΑΤΡΟΣ   ΗΛΙΚ  ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ η  

           Του  ΕΚΛΟΓΕΩΣ                                                                              ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑ.............

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΚΑΒΟΥΛΙΩΤΙΣΣΑ

Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Αφιερωμένο στην Ελπίδα Γεωργιάδου

Η  γιορτή της Παναγιάς της Καβουλιώτισσας έπεφτε στις 25 Απρίλη. Με χωριανούς μου, είπαμε να συνεορτάσουμε φέτος την Παναγία, η εορτή της οποίας συμπίπτει την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα.  Θέλαμε να ξεσκάσουμε λίγο  στην ύπαιθρο, στο πανηγύρι, μιας και το Μεγαλοβδόμαδο  και η γιορτή της Ανάστασης του Κυρίου, είχε  συνοδευτεί με βαριά συννεφιά, βροχή και ο  χορός και τα τραγούδια ήσαν λίγα  και δεν ευχαριστηθήκαμε........

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Σήμερα του κυρ. Γιώργη το μυαλό ταξιδεύει στις πονεμένες ημέρες, με το Θείο Δράμα που ξετυλίγεται  στους Ναούς της Αθήνας.   Αλλά θυμάται  και όλη την γιορταστική ατμόσφαιρα της παιδικής του ζωής, στο χωριουδάκι του, την Μυγδαλιά Αρκαδίας. Θυμάται τον Πατέρα του, την μάνα του, τ’ αδέρφια του, τους  χωριανούς του, όλες τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας.  Θυμάται την μεγάλη  Δευτέρα με το ξεκίνημα της αυστηρής νηστείας και την ακολουθία του.....