Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΓΕΦΥΡΙΟΥ


Ένα από τα πιο όμορφα γεφύρια στον τόπο μας είναι  το μονότοξο  παραδοσιακό γεφύρι στο Γλογοβύτικο  ρέμα.

Το έχτισαν Λαγκαδινοί  μαστόροι και χαρακτηρίζεται για το μεγάλο άνοιγμα της καμάρας και την κομψότητά της.


Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2017

Η Γ Α Τ Ο Υ Λ Α


Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Ήταν δέκα η ώρα το πρωί και το κρύο ήταν τσουχτερό. Τα κεραμίδια έσταζαν από το λιώσιμο του πάγου και τα απόσκια ήταν ακόμη κάτασπρα.  Βγαίνοντας έξω στην αυλή να πάρω ξύλα για την φωτιά, μια αγριόγατα χάθηκε , στην άλλη γωνιά του κήπου και κρύφτηκε κάτω από θάμνους. Πισωγύρισα , μπήκα μέσα στο σπίτι , πήρα ένα κομμάτι συκώτι καλοψημένο που είχε περισσέψει από το βράδυ και το πέταξα στους θάμνους.

Σάββατο, 18 Φεβρουαρίου 2017

ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ


Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου


Κουκιά θειά, κουκιά θειά……
«  Δώσε και μένα θειά , δώσε και μένα θειά, θεός  σχωρέστους , θεός σχωρέστους!...»
--“ Μακριά από την σκάφη, να μην ρίχτε μέσα  κανά σαρίδι,.” Μας έλεγε      η θειά- Μήτσαινα  και κρησάριζε με την ψιλή  κρησάρα το  αλεύρι.        Καταλάβαμε ότι αύριο ήταν  Ψυχοσάββατο και όλα έπρεπε να είναι πεντακάθαρα. Θα έφτιαχνε προσφορές και θα τις έδινε στον παπά, για να κάνει δέηση για τους πεθαμένους  και κουκιά για να συγχωρεθούν.
Σ’ ένα τραπέζι ξύλινο, η θεια- Μήτσαινα  είχε ακουμπισμένη τη σφραγίδα, που θάβαζε στα πρόσφορα και στα  μικρά  προσφοράκια.
Το ζύμωμα και το πλάσιμο της προσφοράς ήταν γι αυτή και για όλες τις γυναίκες, πραγματκή ιεροτελεστία. Σε λίγο  τα πρόσφορα θα έβγαιναν από τον φούρνο  αφράτα και προφαντά.  Από την πάνω πλευρά ήσαν κεντητά με έναν μεγάλο κύκλο, την ιερή Σφραγίδα.

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2017

ΛΑΓΚΑΔΙΝΟΙ ΠΑΠΟΥΤΣΗΔΕΣ


   ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ Α.  ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ  ΜΟΥ.

 Η ΠΕΙΝΑ ΤΟΥ 1941-42 (Προσωπικές εμπειρίες μου)



Θυμάμαι , κατά τον Γενάρη του 1942. Ήρθανε στο χωριό δυο αδέρφια παπουτσήδες, οι Λανήδες από τα Λαγκάδια. Εγκαταστάθηκαν έξω από την παράγκα του Φλεβάρη ( στο χωριό Μυγδαλιά Γλανιτσιά), απλώσανε τα πετσιά και τα εργαλεία τους κι αρχίσανε να μπαλώνουν και να σολιάζουν παλιά παπούτσια. Ο μεγάλος αδερφός _ Γιώργη τον λέγανε _ ένας πανύψηλος άντρας έκοβε την τιμή, τρείς ως πέντε οκάδες σιτάρι το ζευγάρι, δούλευε σιγανοτραγουδώντας και που και που πέταγε το καλαμπούρι  του σαν γνήσιος Λαγκαδιανός.

Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2017

ΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΣΤΗΝ ΔΑΦΝΗ (ΣΤΡΕΖΟΒΑ)

Του Βαγγέλη Κ. Χρισστοπούλου
Πολλά ξεχάστηκαν με την πάροδο του χρόνου και δυσκολεύομαι να ανασύρω από την μνήμη μου γεγονότα των γυμνασιακών χρόνων.

Ωστόσο παραμένουν ακόμη ζωηρά στην μνήμη μου οι άνθρωποι της Δάφνης Καλαβρύτων και  η μικρή χαμοκέλα, που κείνη  την εποχή έγινε μαγειρείο, με τα γιασεμιά της, τα αγιοκλήματα και το άρωμά τους τριγύρω. Θυμάμαι ακόμη με υπόληψη  τον καθηγητή μας, Μιχάλη Τσικαλουδάκη,  για την αγάπη που έδειξε χωρίς τσιγκουνιά, χωρίς επιφύλαξη, σε μας τους μαθητές του και, εκτός των άλλων, πρωτοστάτησε στην οργάνωση μαθητικών   συσσιτίων στο γυμνάσιο. Μια όντως μεγάλη ευεργεσία για όλους μας.


Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2017

ΠΟΛΛΑ ΤΑ ΔΕΙΝΑ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΜΟΥ




Ανοικτή επιστολή:  Στην Περιφέρεια Πελοποννήσου

                                   Στον Δήμο Γορτυνίας και στους πολίτες του.



Έχω απελπιστεί από τους χειρισμούς , την αδιαφορία των υπευθύνων του Δήμου που δεν κατάφεραν  για πολλά χρόνια να παρέχουν  στο χωριό μου καθαρό νερό κατά τους χειμερινούς μήνες.  Για του λόγου το αληθές  δες τε την θολότητα του νερού εμπλουτισμένου με συντηρητικά: χώμα, κοπριές ζώων, περιττώματα και ακαθαρσίες διάφορες.  



Αφού όπως φαίνεται κάθε φορά πού βρέχει βρόχινα νερά εισέρχονται στον υδροφόρο ορίζοντα και επέρχεται η θολότητα.





Το χωριό μου Μυγδαλιά (Γλανιτσιά) Γορτυνίας φιλοξένησε στην έδρα του τους κ.κ. Δημάρχους του Δήμου Κλείτορος με τα φιλόξενα αισθήματα των κατοίκων του που τους διακρίνει.

Οι πρώην Δήμαρχοι και ο σημερινός μας έταξαν με ανταμοιβή της ψήφου μας να μας  παρέχουν νερό καθαρό να πίνουμε και να καθαριζόμαστε. 

Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2017

ΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Είχαν ειδοποιηθεί από ημέρες και πρωί πρωί έσμιξαν στο σπίτι του Παναγιώτη του Ζαφειόπουλου, του Γραμματέα και έγιναν μια παρέα, να σφάξουνε το γουρούνι του. Δέκα πέντε νομάτοι μαζεύτηκαν όξω από το δίπατο σπίτι του, στην αυλή. Χώρια η γυναίκα με τα παιδιά του και τα εγγόνια του.

 Από τους πρώτους που ήρθαν ήταν ο Ντούνιας ο Θανάσης, ο Θανάσης ο