Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΑΣ ΚΑΡΑΚΑΞΑΣ


                                                                        Βαγγέλης Κ. Χριστόπουλος

Καρακάξες θυμάμαι πολλά χρόνια να σκούζουν δυνατά και να περιφέρονται στα ψηλά πεύκα και τις μυγδαλιές πριν χτιστεί η περιοχή.  Έβλεπα το ανήσυχο περπάτημά τους με μικρά πηδήματα και ανασηκωμένη την μαύρη ουρά τους. Επανήλθαν σήμερα στην μνήμη μου πολλές εικόνες του παρελθόντος.

Είναι  πρωί Μεγάλης Παρασκευής και ακούγονται σκουξίματα  πουλιών στην ταράτσα της απέναντι πολυκατοικίας. Πέντε πουλιά, Καρακάξες ήταν ολόγυρα καθισμένες , με το άσπρο και μαύρο πένθιμο  χρώμα  τους, που μας θυμίζουν την Μεγάλη Παρασκευή με τα  Πάθη του Χριστού μας.

Δευτέρα, 5 Μαρτίου 2018

ΜΥΛΑΟΝΤΑΣ ΠΟΤΑΜΟΣ

                                                                                                  Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου
Μετά την Βυτίνα και το Αρχαίο Μεθύδριο το Φλεβάρη μήνα ,  ανηφορίζοντας  τις πλαγιές του Μαινάλου  προς τα χωριά Πυργάκι και Ελάτη,  δεν υπάρχει σχισμάδα εδάφους, που να μην είναι πηγή τραγουδιστών νερών.

Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου 2018

ΧΑΘΗΚΑΝ ΧΡΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΤΟΣΤΡΩΣΗ ΔΡΟΜΟΥ ΣΤΟΝ ΛΑΔΩΝΑ


Μετά λύπης μου διάβασα πως ένα κομμάτι δρόμου 750 μέτρων περίπου προς το ιστορικό ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΚΥΡΑΣ Στον  Λάδωνα ποταμό δεν πρόκειται να ασφαλτοστρωθεί. Με αυτό το ασφαλτοστρωμένο κομμάτι θα γινόταν η σύνδεση της Λίμνης του Λάδωνα, του  ορεινού όγκου της Γορτυνίας με τον Νομό Αχαΐας. 

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018

Ο Χ Ρ Ο Ν Η Σ

                                                                                           Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Το όνομά του είναι Πολυχρόνης  Πολυχρονόπουλος γεννημένος και μεγαλωμένος στην Μυγδαλιά Γορτυνίας  .
Σύντομα ξενιτεύτηκε στην Σουηδία.
__Κάποτε θα πάω εκεί πέρα, έλεγε και ξανά έλεγε και εννοούσε το χωριό του. Εκεί στο Μαίναλο στο καταπράσινο βουνό, με τις περίσσιες χάρες με τις δασιές τις λαγκαδιές και τα βαθειά ρουμάνια. Κοντά στον Λάδωνα ποταμό. Εκεί που είναι  η Πατρίδα μου , ο τόπος  που γεννήθηκα. 

Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018

Ο Κ Ρ Α Σ Ο Π Ο Τ Η Σ

                                                                                     Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Ο μπάρμπα  Διαμαντής  ήταν   ένας καλοσυνάτος άνθρωπος, ψηλός, λεπτός ,  ξερακιανός με μαυριδερό πρόσωπο. Είχε μικρή γενειάδα  και   γκρίζα μαλλιά και μουστάκι.   Φόραγε στρατιωτικές αρβύλες ,χακί  παντελόνι και στη μέση του είχε τυλίξει  πολλές φορές ένα  πλεκτό  ζωνάρι  . Ο  σκούφος και αυτός στρατιωτικός θύμιζε  τα φανταράκια  στον  αλβανικό πόλεμο .

Δευτέρα, 29 Ιανουαρίου 2018

ΝΙΚΟΣ ΤΡΙΑΔΗΣ

 (1939-2015)                                                                                      
                                                          Γράφει ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ Κ. ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ



Διετέλεσε Διευθυντής σύνταξης του περιοδικού "ΛΙΑΣΚΟΒΑ" και έγραψε λαογραφικές μελέτες για τα γενεαλογικά δέντρα του χωριού του Μυγδαλιά. Βραβεύτηκε στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για το έργο του. Ποιήματά του έχουν μεταφραστεί στ' Αγγλικά, Γαλλικά, Κινεζικά και στα Ινδικά. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παραμένει ανέκδοτο.  Τα πιο πάνω είναι παρμένα από την Σύγχρονη Αρκαδική και Γορτυνιακή Ανθολογία


Παρασκευή, 19 Ιανουαρίου 2018

Ξ Ε Ρ Ο Λ Ι Θ Ι Ε Σ


                                                            Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Σεπτέμβρης μήνας  ήταν που περπάταγα,   άλλες ημέρες προς το Σίμπαινο, την Παναγιά , της Κυράς το Γεφύρι και  άλλες στον Αγιάννη, το Στρογγυλό την Βιολέτα μέχρι την Τάρνοβα το ψηλό τσιούμπι.
Ήθελα να δω κατάφατσα ανεβαίνοντας τις πλαγιές ,  πεζούλες, μάντρες, ξερολιθιές και  φράχτες  σε καλύβια και αλώνια.  Ήθελα να δώ  τα σύνορα χωραφιών και τη γη,  χωρισμένη και  κομμένη σε πολύμορφες φέτες.