ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ Γ. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

                                               

............Και το Λάδωνα το θρυλικό ποτάμι, το πανάρχαιο ποτάμι της ζωής , ο πόνος του ποιητή που ξέρει το χρέος του το τραγούδησε και το τραγουδάνε ακόμα πουλιά, ζωντανά κι άνθρωποι, καθένας με το τραγούδι του και με τη λαλιά του:

ΝΙΚΟΣ Γ. ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΟΙΗΤΗΣ

ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΥ   ΚΑΤΣΙΝΗ

Ποτισμένος και μεγαλωμένος ο Νίκος Δασκαλόπουλος από του λαού μας τους αγώνες και ταγμένος σ’ αυτούς για την υπεράσπιση της λευτεριάς, της Ανεξαρτησίας, της Προκοπής, της Δικαιοσύνης και πάνου από όλα της Ειρήνης όλου του κόσμου, στάθηκε πάντα ένας μαχόμενος ποιητής και μας έδωσε έργο που δεν μπορεί να μείνει στο περιθώριο.

Γ ε ν ν ή θ η κ ε το 1914 στην Αρκαδία, στην   Κ  Ε  Ρ  Π  Ι  Ν  Η   της Γορτυνίας και πέθανε στην Αθήνα στις 28 Οκτώβρη του 1984. Τέλειωσε το Γυμνάσιο Δημητσάνας, τη Συνεταιριστική Σχολή και γράφυηκε στην Πάντειο, χωρίς όμως να πάρει πτυχίο, γιατί τον βρήκαν τα χρόνια του πολέμου.

Στα 1939 ήρθε στην Αθήνα, βρήκε δουλειά στην ΕΤΜΑ, μα επειδή τα οξέα τον πείραξαν αναγκάστηκε να φύγει. Με την βοήθεια φίλου του γίνεται συνεργάτης σ’ εφημερίδες και περιοδικά του Πειραιά.  Η αρθογραφία του έκανε εντύπωση στον υπουργό Δημητράτο και τον διόρισε γενικό γραμματέα της οργάνωσης μετακίνησης και προστασίας ανέργων....

ΤΟ ΑΛΩΝΙΣΜΑ

Του ΝΙΚΟΥ  ΔΑΣΚΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Μπονόρα ξύπνησε σήμερα ο Γιώργης με τη γυναίκα του. Η δροσιά της αυγής δεν αφήνει να τρίβουν τα στάχυα. Τ’ αλώνι τ’ αποσούρανε  αποβραδύς. Ο Στιχερός1  είναι καλά μπηγμένος αλλά για σιγουριά ο Γιώργης βαράει τις σφίνες με το τζίτζικα του τσεκουριού. Ένα -  ένα τα μισοδέματα στον ώμο τα κουβαλάνε από τη θεμονιά και τα πυθώνουν.....

ΤΟ ΚΕΡΑΣΜΑ ΤΟΥ ΚΩΤΣΙΟΥ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου
Θέλαμε ν’ αλλάξουμε  περιβάλλον από κείνο του καφενείου.  Νοιώθαμε και  την ανάγκη να περπατήσουμε για να ξεμουδιάσουμε. Συμφωνήσαμε λοιπόν να πεταχτούμε μέχρι τη λίμνη.

Τους γέμισα με ιστορίες, για τα ψάρια της λίμνης, που βγαίνουν τον Μάη στην άκρη τρία τρία , πέντε πέντε , κοπάδια ολόκληρα.  Πως κολυμπούν και φαίνονται άξαφνα οι ασημένιες κοιλιές τους. Πως  σμίγουν τα στόματά τους και «σιγοψιθυρίζουν» μεταξύ τους. ....

Η ΘΕΙΑ ΚΑΛΛΙΟΠΗ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου

Τραγουδούσαν   όταν  έμεναν στα Ολύμπια παλάτια οι εννέα(μούσες) θυγατέρες του μεγάλου Δία . Η  Κλειώ η Ευτέρπη η Θάλειά η Μελπομένη η Τερψιχόρη η Ερατώ η Πολύμνια η Ουρανία       και η  ΚΑΛΛΙΟΠΗ  αυτή που ξεχωρίζει απ’ όλες τις άλλες……..

Όλα έγιναν τόσο ξαφνικά και απρόσμενα  που  αιφνιδιάστηκα. Τη σκηνή αυτή την είδα πολλές φορές στον ύπνο μου και κάθε φορά ξυπνούσα φοβισμένος.

Μια φορά γλίστρησα  κι έπεσα  κάτω και έμελε να το  θυμάμαι για όλη μου τη  ζωή.

Ήταν τη χρονιά που πρωτοπήγα στο Γυμνάσιο.

Τότε που το αίμα γοργοκυλά, βράζει και βάζει φωτιές στις αισθήσεις.

Θυμάμαι κείνη την  ημέρα  τ’ Απρίλη, που πήραν απόφαση οι Καθηγητές να πάμε μονοήμερη εκδρομή....

ΟΙ ΣΜΙΧΤΕΣ

Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Τέτοιον   καιρό, κοντά του Αγίου Κωνσταντίνου που έπιανε για καλά η άνοιξη, έσμιγαν οι τσοπάνηδες  τα  λιγοστά γιδοπρόβατά τους  για να τυροκομούν πιο εύκολα και να μην έχουν παιδεμό όλη την άνοιξη με μια στάλα  γάλα που έπιανε ο καθένας .  Πέντε- έξι  μικροτσοπάνηδες,.....

Οριστικός εκλογικός κατάλογος του Δήμου Κλείτωρος της Επαρχίας Γορτυνίας 1865-1892

        

        Χωρίον Γλανιτζας:

 

Α/Α    ΟΝΟΜΑ  και   ΕΠΩΝΥΜΟ             ΟΝΟΜ ΠΑΤΡΟΣ   ΗΛΙΚ  ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ η  

           Του  ΕΚΛΟΓΕΩΣ                                                                              ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΑ.............

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΚΑΒΟΥΛΙΩΤΙΣΣΑ

Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Αφιερωμένο στην Ελπίδα Γεωργιάδου

Η  γιορτή της Παναγιάς της Καβουλιώτισσας έπεφτε στις 25 Απρίλη. Με χωριανούς μου, είπαμε να συνεορτάσουμε φέτος την Παναγία, η εορτή της οποίας συμπίπτει την πρώτη Παρασκευή μετά το Πάσχα.  Θέλαμε να ξεσκάσουμε λίγο  στην ύπαιθρο, στο πανηγύρι, μιας και το Μεγαλοβδόμαδο  και η γιορτή της Ανάστασης του Κυρίου, είχε  συνοδευτεί με βαριά συννεφιά, βροχή και ο  χορός και τα τραγούδια ήσαν λίγα  και δεν ευχαριστηθήκαμε........

Ο ΕΠΙΤΑΦΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ

του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

Σήμερα του κυρ. Γιώργη το μυαλό ταξιδεύει στις πονεμένες ημέρες, με το Θείο Δράμα που ξετυλίγεται  στους Ναούς της Αθήνας.   Αλλά θυμάται  και όλη την γιορταστική ατμόσφαιρα της παιδικής του ζωής, στο χωριουδάκι του, την Μυγδαλιά Αρκαδίας. Θυμάται τον Πατέρα του, την μάνα του, τ’ αδέρφια του, τους  χωριανούς του, όλες τις ημέρες της Μεγάλης Εβδομάδας.  Θυμάται την μεγάλη  Δευτέρα με το ξεκίνημα της αυστηρής νηστείας και την ακολουθία του.....

ΚΟΥΡΠΟΣ ΛΑΔΩΝΑΣ: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΚΟΥΡΠΟΣ ΛΑΔΩΝΑΣ: ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

                             

Μια ενδιαφέρουσα πνευματική δουλειά έφερε σε πέρας ο κ. Βαγγέλης Χριστόπουλος,

όπου ένα τμήμα της το εξέδωσε σε βιβλίο με τον τίτλο: «ΔΕΚΑ ΕΝΝΙΑ ΚΙ ΟΓΔΟΝΤΑ».

Ο σκοπός της προσπάθειας ήταν και είναι να ανακαλύψει και να περισώσει όσα περισσότερα στοιχεία της λαϊκή παράδοσης του τόπου του.

Στο βιβλίο: «ΔΕΚΑ ΕΝΝΙΑ ΚΙ ΟΓΔΟΝΤΑ»  του Βαγγέλη, θα βρει ο αναγνώστης ονομαστά πρόσωπα της παλιότερης κοινωνίας του  χωριού  του, ΜΥΓΔΑΛΙΑ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ, ποικίλες σκηνές του βίου τους, ξεχωριστούς χαρακτήρες ανθρώπων και γενικά πολλές πτυχές της κοινωνικοοικονομικής ζωής του χωριού  τις περασμένες δεκαετίες.

 Το βιβλίο εκδόθηκε σε πολύ περιορισμένο αριθμό αντιτύπων και προορίζεται να διανεμηθεί δωρεάν σ’ όσους πατριώτες και φίλους θα ήθελαν να το αποκτήσουν.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στον κ. Βαγγέλη Χριστόπουλο.

ΤΗΛ.2106514415

Email: girakas@yahoo.gr

ΚΑΙ Τ’ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ … Ζ Α Μ Π Ι Α

                                                                               Του Βαγγέλη Κ. Χριστοπούλου

__Και δε μου λες σύντεκνε, από πού

είσαι;

__Από  πού αλλού. Από την γ-Κρήτη, το χωριό  Ρουμελή του  Ρεθύμνου.

__Και τί γυρεύεις εδώ;

__Ήρθα να  ‘ρωτήξω για τα χαρθιά τση σύνταξης, που πάνε αλλού και δεν με βρίχνουνε  στο σπίτι.

 Είχα ακούσει τη συζήτηση  που έκανε με την υπάλληλο του Ι.Κ.Α , όπου του ζήτησε να κάνει καινούργια αίτηση με τα στοιχεία του και την διεύθυνση του σπιτιού του.........

Η ΠΟΛΥΣΥΝΘΕΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ ΑΝΕΚΔΟΤΑ-ΓΝΩΜΙΚΑ

ΤΟΥ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ Ι. ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΥ

Από το βιβλίο του «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης»

Η μεγάλη εποποιία του 1821 είναι στενά συνδεμένη με τη μεγάλη μορφή του Γέρου του Μοριά. Ο Γέρος του Μοριά, όσο και να περιορίζεται στην Πελοπόννησο, τα λόγια του, η δράση του και οι αγώνες του απηχούν τους Πανέλληνες. Προσφέρει άφθονο αίμα και τεράστιες θυσίες και αποτελεί την εξοχότερη φυσιογνωμία της γιγαντομαχίας του 1821......

ΤΑ ΜΑΓΙΑ

            Του Κώστα Π. Μαρίνη

{Νύχτα αστρόφεγγη. Μέσα σ’ ένα δάσος σταβρώνουνε, τρείς δρόμοι, τρίστρατο. Δέντρα και κλαριά παλιά, γκουφαλιασμένα, ντυμένα με μόσκλια και κισσό. Τόπο τόπο βουίζει ο αέρας στα γέρικα κλώνια τους.

Στη ρίζα τους τούφες τα νέα κλαριά και φτέρες. Είναι μεσάνυχτα.

Έρχεται η Μαλάμω η πανώρια.....

Α Π Ο Κ Ρ Ι Ε Σ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου. 

.....Ώρες – ώρες μου φαίνεται ότι οι χωριανοί μας  που έφυγαν, πήραν μαζί τους τις παραδόσεις του χωριού, τα ήθη, τα έθιμα και τις άγραφες μνήμες. Όλα αυτά σχεδόν πάνε!  Χάθηκαν.

Απόκριες λέγονται  οι τρείς βδομάδες, πριν από την Μεγάλη Σαρακοστή. Σ’ αυτές τις γιορτινές μέρες οι άνθρωποι επιζητούσαν, παλιά και τώρα, την συντροφιά, την αποφυγή της απομόνωσης και την οργάνωση ομαδικών εκδηλώσεων......

Αρκαδικό ηθογράφημα ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑΤΙΚΟ ΠΡΩΙΝΟ

ΤΗΣ ΠΑΝΟΥΛΑΣ ΒΡΑΧΝΟΥ – ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ.

Κοντεύει να ξημερώσει κι η κυρά – Πάναινα κοιτάζει από το παράθυρο του σπιτιού της και σηκώνεται από το κρεββάτι της:..........................

ΤΟ ΠΗΓΑΔΙ ΤΟΥ ΣΟΥΦΗ

Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου .

Στον παλιό δρόμο που ενώνει την Κερπινή με το «Ιερό της Γλανιτσιάς» στην Αγία Παρασκευή, και τα Λαγκάδια, βρίσκεται του Σούφη το πηγάδι.

Πολύ πιθανόν και στην αρχαιότητα , το 460-450 π.χ., που λειτούργησε το Ιερό της Γλανιτσιάς,   με το νερό  του να κάλυπτε τις λατρευτικές και άλλες ανάγκες των κατοίκων, αφού σήμερα είναι το κοντινότερο σημείο που υπάρχει νερό.

Βρίσκεται ανάμεσα στ’ αμπέλια και τα χωράφια της Μυγδαλιάς (Γλανιτσιάς), μισοχωμένο σε θάμνους και αγριόβατα.......

ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΑΔΙΑ

Ελένης Χαραλαμποπούλου – Δαμιανού.

« Παν  ότι μοντέρνο υπάρχει στη ζωή μας,

Το οφείλουμε στους αρχαίους Έλληνες»

                                    Oscar wilde

Είναι γνωστό,  ότι η αρχαία Ελληνική κοινωνία ήταν μια κοινωνία αυστηρά αρσενική.  Ο δούλος δεν είναι το μόνο πλάσμα, που δεν μετέχει στη δημοκρατία. Δίπλα του, το ίδιο περιφρονημένη με αυτόν, είναι και η γυναίκα.  Η γυναίκα λογαριαζόταν για τα παιδιά, που θα έφερνε στον κόσμο, ιδιαίτερα τα αρσενικά. Οι άντρες ήσαν ....

ΕΚ ΧΕΙΡΟΓΡΑΦΟΥ ΣΕΛΙΔΟΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΒΕΗ ΑΝΑΠΗΔΑ ΤΟ ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟΝ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ.

Νίκος Βέης

    

Ο Νίκος Βέης, το έτος 1901, απόφοιτος του γυμνασίου, είχε αποκτήσει το αρχείον του Δημητσαναίου Ανδρέου  Παπαδιαμαντοπούλου, ήρωος του «Εικοσιένα».  Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, υπήρξε πιστός μάρτυς των προς την πατρίδα εκδουλεύσεων και της εν γένει ηρωϊκής δράσεως τού περί ου ο λόγος Δημητσανίτου, όπως ομολογεί είς σχετικόν πιστοποιητικόν του, περί του Ανδρέα Παπαδιαμαντοπούλου.

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΣΤΑΝΗ

Του Βαγγέλη Κ Χριστόπουλου

Κόντευαν  να ‘ρθουν  τα Χριστούγεννα.  Το μαρτυρούσε ο τσουχτερός αέρας  και η παγωνιά. Το άκουγες από γνωστούς και ξένους στις  συζητήσεις , το  έβλεπες από τις προετοιμασίες που οι άνθρωποι έκαναν, με τα ψώνια στα μαγαζιά  και το συγύρισμα των σπιτιών για να γιορτάσουν χαρούμενα. Οι ευχές πήγαιναν κι έρχονταν  «Χρόνια πολλά, καλά Χριστούγεννα».

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΤΑΜΙΑΣ



ΣΠΙΤΙ Κ.ΜΑΡΙΝΗ

 1. Νεραϊδοχορός


Κώστα Π. Μαρίνη – Πλ. Πραγιάνης
Πολλές βολές κατεβαίνω στο ποτάμι και συριανάω ανάμεσα στα δροσολουσμένα τριφύλλια του κάμπου.

Καθώς θυμάμαι τα παιδιάτικά μου ξαναπαίζω σα μικρό παιδάκι με τα πολύχρωμα χαλίκια. Ένα μεσημέρι είδα κάμποσες γυναίκες να βγαίνουν ολόγδυτες από το ποτάμι. Δέσαν τα ξέπλεκα μαλλιά τους μ’ ένα λουλακωμένο τσεμπέρι και πιάσαν ένα ξωτικό χορό στη χλόη απάνω...

Τις κοίταζα με μάτια γκουρλωμένα! Ποτέ μου δεν είχα ειδεί τέτοιο χορό. Και τι γλυκά που τραγουδούσαν!..