Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2020

Αρκαδολατρική ποίηση L` ARCADIA: Η ΑΡΚΑΔΙΑ




Jacopo Sannazaro (+1530) Ιταλός Ποιητής

Αρκαδογέννητε Θεέ, Λύκαιε Δία
αξίωσέ με να βρεθώ στην Αρκαδία.
Αναζητώ την σωτηρία, την παρηγοριά μου
απ’ την οδύνη που ματώνει την καρδιά μου.

Στην Αρκαδία πάρε με, κυρίαρχε του κόσμου
και την γαλήνη της ψυχής , γρήγορα δώσ’ μου.
Να με γνωρίσεις με τον γιό σου τον Αρκάδα
τον πιο αντρειωμένο σε όλη την Ελλάδα.

Μήπως μου μεταδώσει δύναμη και σθένος
ν’ απαλλαγώ από το φριχτό, της νέμεσης το μένος.
Ποθώ να συναντήσω και τον άλλον γιό σου, Πάνα
τα μάτια σου να ιδώ, τα λάγνα και τα πλάνα.

Να με μαγέψει θέλω, να με μαγνητίσει
να λησμονήσω τα δεινά που μ’ έχουν τυραννήσει.
Ν’ ακούσω την ηδονική μου την φλογέρα
μεθυστικές μολπές να στείλει στον αγέρα.

Να σκαρφαλώσω στα θεόρατα τα βράχια
στ’ Αρκαδικά φαράγγια και τα καταράχια.
Στου φωτεινού βουνού τις λόχμες να τρυπώσω
αγρίμια και πουλιά και φίδια ν’ ανταμώσω.

Βάλε με συντροφιά μ’ αρκαδικούς ποιμένες
να φάω τυρί και γίδες μοσχοαναθρεμμένες.
Με τις νεράϊδες τις πανέμορφες να με γνωρίσεις
στα σαγηνευτικά τα δίχτυα τους να με τυλίξεις.

Ελπίζω κάποια να βρεθεί να με πλανέψει
την λαβωμένη μου καρδιά να σώσει,  να γιατρέψει.
Να με μαγέψει με τα’ αρκαδικά της κάλλη
να με λυτρώσει απ’ την νοσηρή της παραζάλη.

Μακριά να διώξει την ερωτική μου πείνα
που ένιωσα για την ξαδέρφη μου την Καρμελίνα.
Να την ξεχάσω Δία φωτεινέ, βοήθησέ με
κοντά σου πάρε με, στην Αρκαδία τράβηξέ με.

Στο Όρος Λύκειον ποθώ την ίαση για να βρώ
απ’ το δεινό το πάθος μου, το ένοχο και λάβρο.
Και όταν αυτή την χάρη Δία θα μου κάνεις
παντοτινά να ζεις, ποτέ να μην πεθάνεις.

 Ελεύθερη απόδοση Χρυσόστομου Κριμπά
Με το έμμετρο απάνθισμα που φιλοτέχνησε ο διακεκριμένος λογοτέχνης 
Χρυσόστομος Κριμπάς από Βαλτεσινίκο, παίρνουμε μια ιδέα 
για την έντονη και εκτεταμένη Αρκαδολατρική ροπή που κυριάρχησε
 στην εποχή της Αναγέννησης.
ΒΧ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου