Τετάρτη, 11 Μαΐου 2016

Η ΑΔΕΡΦΗ ΜΟΥ


Του Βαγγέλη Κ Χριστοπούλου

Έλα αδερφούλη μου! Πως είσαι; Κοιμήθηκες καλά; Όλα καλά; Να σου φτιάξω καφέ;
Έτσι κάθε πρωί, με υποδεχότανε η αδερφούλα μου η Δέσποινα στο πατρικό  μας σπίτι στο χωριό.
Εγώ της έλεγα την καλημέρα μου και εκείνη με πλησίαζε και μου την ανταπέδιδε με δυο γλυκά φιλιά στα μάγουλα.
Τώρα το Πάσχα φρόντιζε για όλους μας κάπου 15 άνθρωποι με τα κόκκινα αυγά της, την μαγειρίτσα της τα γιαούρτια της και στην ετοιμασία του σουβλίσματος του αρνιού πρώτη.

Τίποτε μα τίποτε δεν μας έλλειπε πρόσεχε και τις μικρές εγγονούλες της όσο κανείς μας.
Έβλεπα να ξεδιπλώνει σε όλους μας μια τρυφεράδα και μια απέραντη αγάπη που δεν υπάρχει ταίρι.
Που την βρήκε τόση καρδιά να αγαπάει εμάς και όλο τον κόσμο δεν ξέρω! Μια γυναίκα υπόδειγμα, γεμάτη κατανόηση, στήριγμα για όλους πονετική αλλά και πολύ ευαίσθητη.
Πέρασαν οι γιορτές και κείνο το βράδυ δειπνήσαμε μαζί. Την άλλη ημέρα θα έφευγε για την Αθήνα.
Ξέρεις αδερφέ πολύ στενοχωριέμαι που θα φύγω μακριά σου.
Το ξέρω! Αν μπορείς κάθισε εδώ λίγες ημέρες ακόμη.
Ξέρεις;  Έχω υποχρεώσεις.
Με βαριά καρδιά ήρθα την άλλη ημέρα σπίτι της να την χαιρετίσω που θα έφευγε.
Με αγκάλιασε με φίλησε και δυο δάκρυα έτρεξαν από τα μάγουλά της.
Να σου ειπώ μου είπε με φωνή όλο αγάπη και καρδιά όλο συμπόνια.

ΕΚΕΙ ( και μου έδειξε με το χέρι της) έχω ένα ΚΕΙΚ φτιαγμένο για σένα!!!

Τώρα που θα φύγω και θα είσαι μακριά μου να έρχεσαι να τρώς.
Όταν τελειώσει τι θα κάνω;  Την ρώτησα.
Θα σου στείλω άλλο από την Αθήνα .
Αγαπημένη μου αδερφούλα, να ήξερες πόσες φορές σε βλέπω μπροστά μου με την φιλία σου, χαμογελαστή και καλοσυνάτη.
Ήθελα να ξέρεις όπου πηγαίνω, στους αγρούς στα δάση, στις πηγές στο ποτάμι στην λίμνη είσαι μαζί μου στην ψυχή και στην σκέψη μου.


   Σ ε    α γ α π ώ

2 σχόλια:

  1. Γνωρίζω ότι κι αυτά τα τρυφερά λόγια του Βαγγέλη δεν καλύπτουν το βάθος και το πλάτος της αδελφικής αγάπης. Είναι απέραντη!! Τον βεβαιώνουμε ότι και τ΄άλλα του αδέρφια είναι κοινωνοί αυτής της αγάπης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή